Pan Tadeusz, lektura szkolna

“Pan Tadeusz” utwór napisany trzynastozgłoskowcem w XIX wieku, przez jednego z trzech wieszczów narodowych, Adama Mickiewicza, na zawsze wpisał się do kanonu polskiej literatury. Poemat epicki od wielu lat zajmuje czołową pozycję na liście lektur szkolnych, bawiąc i ucząc kolejne pokolenia. “Pan Tadeusz” z księgarni Taniej Książki to wyjątkowe dzieło, w którym autor porusza wiele istotnych kwestii społecznych i politycznych, sprzed dwóch wieków, które stale oddziałują na naszą historię. Utwór został napisany w 1834, jednak wiele zawartych w nim treści pozostaje uniwersalnych, również dla współczesnego czytelnika.

Akcja utworu

Akcja napisanego przez Adama Mickiewicza utworu rozgrywa się w XIX wieku w Soplicowie. Na zamku, o który toczył się spór, Sędzia organizuje przyjęcie, a wszyscy zaproszeni przez niego goście to wyjątkowe osobowości. W międzyczasie do dworku przybywa długo niewidziany bratanek samego Sędziego, Tadeusz, któremu zależy na względach uroczej Zosi. Miłością do Tadeusza pała z kolei Telimena, kobieta dojrzała i świadoma swoich autów, w głębi zazdrosna o młodą dziewczynę. Nie zabraknie również tajemniczego księdza Robaka, który skrywa mroczny sekret. Bohaterowie Pana Tadeusza to postaci z krwi i kości, które do dziś symbolizują uniwersalne prawdy dotyczące ludzkiej natury. Na kartach książki poznamy wyjątkowe tradycje pielęgnowane przez ówczesną szlachtę, weźmiemy udział w polowaniach i wystawnych ucztach. Wyjątkowy świat kreowany przez autora, to prawdziwa uczta dla fanów historii, dziejących się w dziewiętnastym wieku. 

O autorze

Adam Mickiewicz, urodzony w 1798 roku, autor takich utworów jak: “Dziady”, “Pan Tadeusz”, “Ballady i romanse”, “Oda do młodości”, “Liryki Lozańskie”, “Konrad Wallenrod” czy “Sonety krymskie”. Jeden z trzech wieszczów narodowych tworzący w epoce romantyzmu. Wybitny pisarz, filozof, publicysta, tłumacz utworów z języka francuskiego. Twórca Towarzystwa Filomatów.

 

Pan Tadeusz – klasyka która się nie starzeje

Większość czytelników kojarzy go raczej z okresem szkolnym. Czujący awersję do liter zapewne widzieli doskonałą ekranizację Andrzeja Wajdy. Pan Tadeusz, bo o nim tutaj mowa, to absolutny klasyk polskiej literatury. Warto po niego sięgnąć nie tylko ze względu na zbliżającą się kartkówkę z polskiego.

Epopeja narodowa polska, czyli Pan Tadeusz pod strzechami

Adam Mickiewicz pisząc swoje wiekopomne dzieło kierował się między innymi chęcią stworzenia swoistego mitu narodowego. Opis krainy powoli idącej w zapomnienie, kresowej sarmackiej kultury jego dzieciństwa, miał był “złotym wiekiem” Rzeczpospolitej pod zaborami. Pan Tadeusz trafić miał, wedle słów samego poety, pod każdą polską strzechę. Miał więc Mickiewicz zadatki na kreowania ducha narodowego, swoistego Homera przyszłej Polski. Nie tylko same chęci świadczą jednak o wielkości dzieła. Jest ono zwyczajnie barwną opowieścią, napisaną przy pomocy przepięknego dwunastozgłoskowca. To właśnie walory artystyczne epopei przyciągają wielu jej koneserów. Czasami bywają również obiektem kpin, szczególnie opis bigosu. Niemniej nawet żartownisie swoją twórczością podkreślają jak niezwykły jest Pan Tadeusz. Tym bardziej przyjemne zdaje się być pochłanianie wyobrażeń krainy dzieciństwa poety, grających na sarmackiej strunie duży Polaka. Nieprawdą jest też pogląd, jakoby Pan Tadeusz odstawał od dzisiejszych czasów. Wielu młodych ludzi właśnie tą lekturą zainteresowało się najbardziej spośród wszystkich prezentowanych w szkole. Świadczy to o ponadczasowej naturze wielkiego dzieła, jego nieodpartym magnetyzmie. Dzieło “Pan Tadeusz” kupisz online.

Pan Tadeusz a sprawa polska

Jeżeli chcieć wymienić trzy najbardziej zasłużone dla polskości dzieła literackie trzeba by wymienić:

– Trylogię

– Wesele

– Pana Tadeusza.

Bez nich trudno byłoby zdefiniować charakter narodowy, co dopiero mówić o dyskusji nad nim. Szczególne miejsce zajmuje wśród nich właśnie dzieło Mickiewicza. Zaliczany do grona wieszczów narodowych, chciał przekazać potomnym okruchy dawnego świata. Świata swojego dzieciństwa, krainy szczęśliwości. Dzięki tej prostej i romantycznej wizji unieśmiertelnił za to narodowego ducha Polski.

 

 

Pan Tadeusz – ponadczasowa epopeja narodowa

Adam Mickiewicz wyraził niegdyś pragnienie, by “Pan Tadeusz” stał się dziełem tak popularnym, by zawędrował pod każdy polski dach. Można stwierdzić, że życzenie pisarza się spełniło – trudno znaleźć w Polsce kogoś, kto z tą epopeją narodową nie miał nigdy styczności (między innymi ze względu na fakt, iż jest to obecnie lektura obowiązkowa w szkołach średnich). Opinie na temat “Pana Tadeusza” są bardzo mieszane; wiele osób wspomina to dzieło z pewną dozą niechęci, zazwyczaj spowodowaną nieprzyjemnymi wspomnieniami związanymi z analizowaniem go w szkołach. Inni są zdania, że jest to ponadczasowe dzieło, które w pełni zasłużyło na miano epopei narodowej i z rozrzewnieniem wracają myślami do wykreowanego przez Mickiewicza idyllicznego pejzażu czasów szlacheckich w Polsce. Nie sposób obiektywnie ocenić dzieło sztuki – można jednak docenić jego pewne elementy.

Wyjątkowość “Pana Tadeusza”

Niezwykle imponującym jest fakt, że Adam Mickiewicz był w stanie napisać tak długie dzieło w formie wierszowanej – a do tego skrupulatnie przestrzegając ilości sylab w każdym wersie, tworząc tym samym prawdopodobnie jeden z najdłuższych znanych nam trzynastozgłoskowców. Nieważne, czy jesteśmy amatorami tego typu sztuki, ilość pracy, uwagi i serca włożonego w powstanie “Pana Tadeusza” budzi podziw. Sama treść ma do zaoferowania znacznie więcej; w “Panu Tadeuszu” przenosimy się w świat dziewiętnastowiecznej Polski, opisanej z bajecznym wręcz rozmachem, wzbudzającej dziwną nostalgię nawet w czytelnikach, którzy tych czasów nie mają prawa pamiętać. Dla Adama Mickiewicza pisanie “Pana Tadeusza” było sposobem na poprawę stanu ducha w trakcie, gdy znajdował się na emigracji z dala od ojczyzny; zawarł on w swoim dziele całą tęsknotę i miłość do ojczyzny, kryjąc w każdym wersie epopei czułe wspomnienia ukochanego państwa. Trudno się dziwić, że dzieło to znalazło ogromne grono miłośników – zarówno krótko po wydaniu, jak i teraz, niemal dwieście lat później po jego pierwszym wydaniu.